Το τραγούδι της ημέρας ...18/10/2012

Το σημερινό τραγούδι δεν έχει "γιατί" και "διότι". Είναι από αυτά, τα σπάνια, που τα ακούς μια φορά και σε "κερδίζουν" δια της αιχμαλωσίας σου. Κι άντε μετά να ξεφύγεις, αν σε αιχμαλωτίσει μια μουσική. Ξέρετε, φίλοι μας, από πολλά δεσμά μπορεί (και πρέπει συχνά) κανείς να ξεφύγει. Από τα "μουσικά" δεσμά, όμως, πολύ δύσκολα!!! Κι όχι ότι το κομμάτι ή το γκρουπ είναι τίποτε πασίγνωστα. Απλά, εκεί κάπου στο σωρό, κρύβονται και τα διαμάντια...

Από τον τρίτο δίσκο των Pagan Altar, με τον τίτλο Mythical and Magical (2006, Oracle Records), το τραγούδι της ημέρας για σήμερα είναι η ατμοσφαιρική και υποβλητική (για να πούμε το ελάχιστο) μπαλάντα, The Erl King. Σχεδόν οκτώμιση λεπτά ΜΟΥΣΙΚΗΣ. Enjoy! 

Το τραγούδι της ημέρας ...17/10/2012

Ούτε ιστορία, ούτε τίποτε. Σήμερα, έχει μόνο μουσική. Και τι μουσική! Βγαλμένο μέσα από τις καλύτερες μέρες των 80'ς, το σημερινό "χορταστικό" τραγούδι της ημέρας ανήκει σε ένα από τα πιο εμβληματικά σχήματα στο χώρο του power/progressive metal. Ακριβέστερα, σε ένα από τα σχήματα που καθόρισαν, εν πολλοίς, τα χαρακτηριστικά του χώρου αυτού. Με μια διαδρομή που ξεκινά από το 1982 και συνεχίζεται αδιαλείπτως μέχρι σήμερα, στα πλαίσια της οποίας περιλαμβάνονται 10 studio, 2 live και 1 compilation albums καθώς και ένας μεγάλος αριθμός άλλων κυκλοφοριών (singles, DVD κλπ.), η παρέα από το Hartford των ΗΠΑ συνεχίζει ακάθεκτη να "διδάσκει" τις νεότερες γενιές για το τι σημαίνει να είσαι πρωτοπόρος στο είδος σου. Αγαπητοί φίλοι του MUSIC FOR REBELS WEB RADIO, σήμερα στο τραγούδι της ημέρας οι τεράστιοι Fates Warning...

Δε θα μπορούσε να είναι λιγότερο εμβληματική και η επιλογή κομματιού, επομένως. Από τον τέταρτο δίσκο του γκρουπ No Exit (1988, Metal Blade Records) και πρώτο με τον μέχρι σήμερα frontman του, Ray Alder διαλέξαμε την κορυφαία στιγμή του και μια από τις μεγαλύτερες στιγμές του συγκροτήματος σε όλη τη διαδρομή του ως τώρα, το αριστούργημα των 22 λεπτών The Ivory Gate of Dreams. Όλο δικό σας, λοιπόν! Κι όταν λέμε "όλο", εννοούμε ΟΛΟ!!! Enjoy!!!

Το τραγούδι της ημέρας ...14/10/2012

Όπως έχετε διαπιστώσει, η στήλη τρέφει απεριόριστο σεβασμό στην ιστορική παράδοση. Επιθυμεί δε, με τις επιλογές της, να αναδεικνύει γεγονότα "ξεχασμένα" ή μη, που συνέβησαν στο (κοντινό ή μακρινό) παρελθόν, πάντα "δοσμένα" μέσα από τις μουσικές και τους ρυθμούς που μας (και σας) αρέσουν. 

Μετά από αυτή την - αχρείαστη ίσως - εισαγωγή, πάμε στο "ψητό". Κάπου διαβάσαμε ότι σαν σήμερα, στις 14 Οκτώβρη του 1322, σημειώθηκε μια από τις πιο σημαντικές μάχες στα πλαίσια του πρώτου πολέμου για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, η μάχη του Old Byland, ανάμεσα στα στρατεύματα του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου του Β', υπό τον Ιωάννη της Βρετάνης, κόμητα του Richmond και σε εκείνα του βασιλιά της Σκωτίας Ροβέρτου Α' (Robert Bruce), υπό τις διαταγές του ίδιου. Η μάχη έληξε με περιφανή νίκη των σκοτσέζων και συντριβή των αγγλικών δυνάμεων, τη δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση και σημασία, μετά τη συντριβή τους στο Bannockburn, το καλοκαίρι του 1314. Σήμανε δε, το τέλος της προσπάθειας του Εδουάρδου Β' να επαναφέρει την αγγλική κυριαρχία στη Σκωτία, μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Σκωτίας, ως ανεξάρτητου βασιλείου στις 6 Απρίλη του 1320, γνωστή ως "Διακήρυξη του Arbroath". Χρειάστηκαν, ωστόσο, άλλα έξι χρόνια πριν αναγνωρίσει και επισήμως το αγγλικό στέμμα αυτή την πραγματικότητα, με τη συνθήκη του Εδιμβούργου-Νορθάμπτον, το 1328, με την οποία η Αγγλία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Σκωτίας (για να την παραβιάσει μόλις πέντε χρόνια αργότερα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...).

Και μιας και η αφετηρία μας ήταν ένα επεισόδιο των πολέμων της ανεξαρτησίας της Σκωτίας, που πάει ο νους σας για το μουσικό σκέλος της ημέρας; ΝΑΙ, σωστά καταλάβατε! Είναι το πολύ γνωστό τραγούδι των Γερμανών Grave Digger, με τίτλο The Bruce (The Lion King), μέσα από το άλμπουμ Tunes of War (1996, GUN Records). All arise, for... the clans are marching!!!

Το τραγούδι της ημέρας ...13/10/2012

Το σημερινό μας τραγούδι της ημέρας είναι αφιερωμένο στον Paul Simon, ο οποίος γεννήθηκε σαν σήμερα στις 13 Οκτωβρίου του 1941.
Κυρίως γνωστός μέσα από το ντουέτο του με τον Art Garfunkel, αυτός ο πολύ καλός συνθέτης και τραγουδιστής έγινε γνωστός για μεγάλες επιτυχίες όπως το "Sond of Silence" και "Mrs Robinson", ενώ στην καριέρα του κέρδισε 12 βραβεία Grammy και το 2001 έγινε μέλος του Rock and Roll Hall of Fame.

Μέσα από την τεράστια καριέρα του, επιλέξαμε το κομμάτι "Graceland" από τον ομόνυμο δίσκο του 1986 το οποίο κέρδισε τόσο αυτό όσο και όλος ο δίσκος τα αντίστοιχα βραβεία Grammy της χρονιάς εκείνης.

Το τραγούδι της ημέρας ...9/10/2012

Σε μια μέρα που "σημαδεύτηκε" από τις μεγάλες διαδηλώσεις του ελληνικού λαού, με αφορμή την επίσκεψη "εργασίας" (ο θεός να μας φυλάει από τέτοιες "εργασίες") της ηγέτιδας της Γερμανίας Ανγκέλα Μέρκελ στη χώρα μας, ποιο άλλο θα μπορούσε να αποτελεί τραγούδι της ημέρας, αν όχι ένα που να σηματοδοτεί το βασικό επίδικο αντικείμενο της συγκυρίας: την ανάγκη για ένα πλατύ κοινωνικό μέτωπο των εργαζόμενων αυτής της χώρας που θα βάλει τέλος στα δεινά του λαού, θα φράξει το δρόμο στις δυνάμεις της αντίδρασης, του πολέμου και του φασισμού που σηκώνουν ξανά κεφάλι και θα χαράξει μια πορεία για ένα άλλο "μοντέλο" κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης με κέντρο και σκοπό την ικανοποίηση των αναγκών του εργαζόμενου ανθρώπου και όχι τα κέρδη της τάξης των κεφαλαιοκρατών; Νομίζουμε ότι η απάντηση είναι αυτονόητα καταφατική...

Κι επειδή η στήλη διαπνέεται από το πατροπαράδοτο πνεύμα της ελληνικής φιλοξενίας, δε θα μπορούσε να μη στείλει το μήνυμά της στη μητρική γλώσσα της υψηλής μας επισκέπτριας, έτσι ώστε να γίνει απολύτως κατανοητό. Άλλωστε, οι δημιουργοί του πασίγνωστου και χιλιοτραγουδισμένου αυτού τραγουδιού είναι συμπατριώτες της - για να θυμόμαστε ότι η χώρα αυτή έχει "γεννήσει" και μερικά από τα πιο φωτεινά πνεύματα αυτού του κόσμου. Σε στίχους, λοιπόν, του τεράστιου ποιητή, θεατρικού συγγραφέα και στρατευμένου αγωνιστή της υπόθεσης της κοινωνικής απελευθέρωσης, Bertolt Brecht και μουσική του επιστήθιου φίλου και συνεργάτη του, Hans Eisler, αφιερώνουμε στη σημερινή μέρα το "τραγούδι της ενότητας" (ακριβέστερα, "τραγούδι του ενιαίου μετώπου" - Das Einheitsfrontlied) με την υπέροχη ερμηνεία του Ernst Busch, τραγουδιστή που συνέδεσε τη φωνή του με το αντιφασιστικό και επαναστατικό τραγούδι της δεκαετίας του '30. Το συγκεκριμένο τραγούδι γνώρισε σωρεία ερμηνειών, σε πάρα πολλές γλώσσες, ανάμεσα στις οποίες και στα ελληνικά, μέσα από τη φωνή της σπουδαίας ερμηνεύτριας Μαρίας Φαραντούρη. Drum links, zwei, drei! Wo dein Platz, Genosse ist!

Και δεν έγινες εργατομανδαρίνος...

...ούτε τέρας ιερό να κυνηγάς το παραδάκι
και τον ήρωα να κάνεις πίσω απ'το γραφείο,
σ'αντίθεση αγεφύρωτη με τα παλιά παράσημά σου,
Κομμαντάντε Τσε Γκεβάρα... (Wolf Biermann, Κομμαντάντε Τσε Γεβάρα)

Η σημερινή ημέρα δεν θα μπορούσε να είναι αφιερωμένη σε κανέναν άλλο παρά μόνο στον επαναστάτη που το πορτραίτο του έγινε αφίσα σε τόσα πολλά νεανικά δωμάτια, μπλουζάκι (και πολλά άλλα "εμπορικά παράγωγα" δυστυχώς) και σύμβολο στα μυαλά και στα στόματα εκατομμυρίων ανθρώπων. Τηρουμένων των αναλογιών, ήταν ο "rock star" του εργατικού επαναστατικού κινήματος. Ένας από τους πιο βασικούς λόγους ίσως, ήταν ότι τόσο η ζωή του όσο και ο τρόπος που πέθανε, σαν σήμερα, πριν από 45 χρόνια, στις 9 Οκτώβρη του 1967, έδειξαν έναν άνθρωπο που ποτέ δεν συμβιβάστηκε με αυτό που είχε (ή που θα μπορούσε να έχει), αλλά αφιέρωσε την ζωή του κυνηγώντας τα πιστεύω του (με όλα τα καλά και τα λάθη που εμπεριέχει μια τέτοια επιλογή).

Γόνος μια πλούσιας οικογένειας της Αργεντινής με αρκετά προοδευτικές απόψεις, ο Ερνέστο Γκεβάρα έζησε την περιπέτεια της νιότης του γυρίζοντας την Λατινική Αμερική είτε ως νοσοκόμος σε εμπορικά πλοία του αργεντινού στόλου, ενώ ταυτόχρονα ήταν φοιτητής ιατρικής στο Μπουένος Άιρες, είτε αργότερα όταν διέσχισε την Λατινική Αμερική καταλήγοντας στην Γουατεμάλα. Οι εμπειρίες του από τα ταξίδια στην Λατινική Αμερική και την απίστευτη φτώχεια και καταπίεση που είδε από πρώτο χέρι, τον οδήγησαν να ασχολείται όλο και περισσότερο με τα πολιτικά ζητήματα και τον μαρξισμό, καταλήγοντας τελικά μέλος του Εργατικού Κόμματος της Γουατεμάλας, όπου ως μέλος της ένοπλης πολιτοφυλακής της κομμουνιστικής νεολαίας αντιστάθηκε στο πραξικόπημα που σχεδίασε η CIA για να ανατρέψει την εκεί νόμιμη φιλελεύθερη κυβέρνηση.

Όμως, αυτό που τον έκανε διάσημο ήταν η συμμετοχή του μαζί με τον Φιντέλ Κάστρο και άλλους κουβανούς εξόριστους, στο αντάρτικο  "Κίνημα της 26 Ιουλίου" που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένθιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις. Αξίζει πραγματικά να σημειώσει κανείς ότι ο Ερνέστο έπασχε από άσθμα από πολύ μικρή ηλικία και ότι η "στρατιωτική ζωή" και ο ανταρτοπόλεμος επιδείνωναν αυτή του την κατάσταση!

Όμως ο "Τσε" (δηλαδή "φίλος", όπως τον φώναζαν όλοι) δεν αρκέστηκε στην νίκη του Κουβανικού αντάρτικου. Πάντα ανήσυχο πνεύμα, ανάπτυξε θεωρίες πάνω στη στρατηγική και την τακτική του μοντέρνου ανταρτοπόλεμου και προσπάθησε να εφαρμόσει τις θεωρίες στην πράξη. Το 1965, πιστός στη νίκη της επανάστασης στην Κούβα αλλά και στο όραμα του για μια ενωμένη Λατινική Αμερική, απαλλαγμένη από την κηδεμονία των ΗΠΑ, έφυγε με στόχο την οργάνωση νέων επαναστατικών κινημάτων αρχικά στο Κονγκό και αργότερα στη Βολιβία, όπου τραυματίστηκε, συνελήφθη και δολοφονήθηκε από ομάδα του Βολιβιανού στρατού οργανωμένη από τον πράκτορα της CIA Φέλιξ Ροντρίγκεζ. Ειρωνεία της ζωής; Ο Ροντρίγκεζ χρησιμοποίησε το βιβλίο περί ανταρτοπολέμου που είχε γράψει ο ίδιος ο Τσε, ώστε να βρει τρόπο να τον εντοπίσει και εξουδετερώσει!

Το πτώμα του έμεινε στον μυστικό του τάφο μέχρι που ανακαλύφθηκε στις 12 Ιουλίου 1997 στο Βαγιεγκράντε της Βολιβίας. Αφού μεταφέρθηκε στην Κούβα, κηδεύτηκε στη Σάντα Κλάρα, την πόλη που ο ίδιος είχε κατακτήσει το 1958 ανοίγοντας το δρόμο για την τελική νίκη του Κουβανικής επανάστασης.

Tα τραγούδια τα οποία επιλέξαμε για να "επενδύσουμε" αυτό το ελάχιστο αφιέρωμα στο θάνατο του Τσε, είναι το θρυλικό "Τσε Γκουεβάρα" του αξέχαστου Μάνου Λοϊζου, όπως το τραγούδησε ο ίδιος μπροστά σε κοινό μετά από την πτώση της ελληνικής Χούντας των συνταγματαρχών, από το πολιτικό κονσέρτο που φιλμογράφησε ο Νίκος Κούνδουρος το 1974, το "Κομμαντάντε τσε Γκεβάρα" σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου και στίχους του Wolf Biermann από το δίσκο Πολιτικά Τραγούδια (1975, Lyra) και η υπέροχη ¨εκδοχή" των Buena Vista Social Club, στο πασίγνωστο Hasta Siempre Commandante. Είμαστε σίγουροι ότι θα σας αγγίξουν!

9 Οκτώβρη 2012

Dream Warrior - Red Alert

Το τραγούδι της ημέρας ...8/10/2012

Σήμερα, αρχή της βδομάδας, είπαμε να κάνουμε ένα δυναμικό μουσικό "μπάσιμο" για να πάρουμε "φόρα" και δύναμη! Στις μουσικές μας αποσκευές, σήμερα, ένα πολύ γνωστό και ποιοτικό γκρουπ με μεγάλη ιστορία που ξεκινά το μακρινό 1981. Μιλάμε για τους Virgin Steele (πρόσφατα τους απολαύσαμε και στη χώρα μας), τη μπάντα του εμπνευσμένου τραγουδιστή/πιανίστα/συνθέτη David DeFeis και του "στιβαρού" στα εκτελεστικά αλλά και συνθετικά του "καθήκοντα" κιθαρίστα Edward "Ed" Pursino. Οι Virgin Steele παίζουν ένα όμορφο μείγμα από epic, symphonic και progressive metal με θεατρικά και ορχηστρικά στοιχεία, στιχουργικά εμπνευσμένο από την αρχαία ελληνορωμαϊκή κι όχι μόνο μυθολογία. Στη μακρά διαδρομή τους, μας πρόσφεραν εξαιρετικούς δίσκους, όπως το Noble Savage, τα The Marriage between Heaven and Hell I και II, η metal όπερα The House Of Atreus (1 & 2) βασισμένη στην "Ορέστεια" του Αισχύλου. Συνεχίζουν απτόητοι και σήμερα και υπόσχονται ακόμα περισσότερα!

Σημερινό τραγούδι της ημέρας, από τον τέταρτο δίσκο τους, Age of Consent (1988, Maze Music), το επικό, μελωδικό και χαρακτηριστικό του μουσικού και στιχουργικού ύφους της μπάντας από τη Νέα Υόρκη The Burning of Rome (Cry for Pompeii). Απολαύστε το!