Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...30/9/2012

Συνεχίζοντας σήμερα το μίνι αφιέρωμα στις "άγνωστες" μπάντες του New Wave Of British Heavy Metal κινήματος, το τραίνο του MUSIC FOR REBELS WEB RADIO κάνει σήμερα "στάση" στο "σταθμό" των Witchfynde. Συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1974, παρακαλώ, στο Derbyshire της Αγγλίας και έχει προσφέρει μέχρι σήμερα έξι full length δίσκους (συν ένα ακόμα best of και ένα live) και τέσσερα single. Ωστόσο, η κατεξοχήν μουσική τους "παραγωγή" εντοπίζεται στην πενταετία 1979-1984, όπου και κυκλοφόρησαν τα τέσσερα πρώτα LP και όλα τα single τους. Εκείνο που χαρακτήρισε ευχάριστα την εμφάνιση των Witchfynde ήταν ο συνδυασμός του στιβαρού riffing που χαρακτηρίζει το traditional heavy metal, με τα progressive dark στοιχεία στη στιχουργία και στις ενορχηστρώσεις (σε συνδυασμό με το pro-satan imagery) που για πολλούς αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τα proto-black metal σχήματα της εποχής. Ωστόσο, η μουσική παραγωγή των Witchfynde ακολούθησε εμφανώς φθίνουσα πορεία. Μετά το πολύ αξιόλογο Give 'em Hell του 1980, ακολούθησε το Stagefright μερικούς μήνες μετά (την ίδια χρονιά) με σαφή στροφή σε πιο "απλοϊκές" και "τετριμμένες" μουσικές φόρμες, αλλά και κάποια ακόμα σημεία ενός μουσικού ταλέντου. Οι δυο επόμενοι δίσκοι, Cloak and Dagger (1983) και Lords of Sin (1984) ολοκλήρωσαν την κατρακύλα της μπάντας στο φορμαλισμό και την τυποποίηση γεγονός που σε συνδυασμό με την "φτωχή" προώθηση από δυο, αντίστοιχα, χρεωκοπημένες εταιρείες οδήγησαν στη διάλυση του γκρουπ. Η ανασυγκρότηση των Witchfynde το 2001 με τρία από τα τέσσερα μέλη της διετίας 1983-84 (εκ των οποίων οι δύο από το original σχήμα του 1974: ο "σκοτεινός" κιθαρίστας και βασικός συνθέτης Trevor "Montalo" Taylor και ο ντράμερ Gra Scoresby) προσέφερε άλλα δύο LP, χωρίς κάτι το αξιόλογο, πέραν της επιστροφής και του τέταρτου της παρέας του 1983-84 και της ολοκλήρωσης του reunion. Η μπάντα είναι και σήμερα ενεργή και δίνει το παρόν, κατά καιρούς, σε metal festivals και άλλες live εμφανίσεις.


Αυτονόητα η επιλογή μας είναι από τον πρώτο - και πολύ αξιόλογο - δίσκο των Witchfynde, το "σκοτεινό" και υποβλητικό Give 'em Hell (1980, Rontelet Records). Πρόκειται για το magnum opus του δίσκου και μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι, Unto the Ages of the Ages. Πάνω από 8 λεπτά σκοτεινού, σκληρού και εμπνευσμένου metal ήχου από μια μακρινή, "μαγική" εποχή. Ακούστε το, αξίζει... 

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...29/9/2012

Με το σημερινό τραγούδι της ημέρας, ξεκινάμε ένα μίνι-αφιέρωμα στη "σκοτεινή πλευρά" ενός από τα πιο επιδραστικά μουσικά κινήματα στο χώρο της σύγχρονης rock/hard rock μουσικής, στο κίνημα του New Wave Of British Heavy Metal. Μιλάμε για το μουσικό εκείνο κίνημα που ξεκίνησε από την Αγγλία στα τέλη της δεκαετίας του '70-αρχές της δεκαετίας του '80 και αποτέλεσε, αφενός την αφετηρία για διάσημα συγκροτήματα όπως οι Iron Maiden, οι Saxon ή οι Def Leppard, αφετέρου μια σημαντική συμβολή στη διαμόρφωση (αν όχι και στη δημιουργία) πολλών από τα μεταγενέστερα ρεύματα στο χώρο της metal μουσικής, όπως το speed/thrash, το doom, το black, το power metal κλπ. Στα πλαίσια αυτού του μίνι αφιερώματος, θα ακούσουμε κάποια χαρακτηριστικά τραγούδια από λιγότερο γνωστές μπάντες του συγκεκριμένου κινήματος που, για διάφορους λόγους, δε μπόρεσαν να αφήσουν το μουσικό τους αποτύπωμα στην πορεία των χρόνων, πέραν από κάποιες παρέες "πιστών" του είδους, τότε και τώρα. Συγκροτήματα που "ευτύχησαν" να βγάλουν ένα-δυο το πολύ demo, LP ή/και single και έσβησαν στη συνέχεια, για να έχουμε τα τελευταία χρόνια ένα "κύμα" επανασυνδέσεων και live επανεμφανίσεων, συχνά ιδιαίτερα φορτισμένων συγκινησιακά (κάποιες τέτοιες στιγμές έχουμε ζήσει και στη χώρα μας, ιδίως στις μέρες του Up The Hammer Festival των τελευταίων ετών που "ειδικεύεται" στο να διοργανώνει τέτοια event).


Αρχή στο αφιέρωμα κάνουμε από τους Angel Witch. Συγκρότημα με ιστορία, αλλά και σκαμπανεβάσματα στην σύνθεση και στην παραγωγή του, "ευτύχησε" να μας δώσει στην 35ετή του μουσική διαδρομή (από το 1977 μέχρι σήμερα), όχι περισσότερους από τέσσερις full length δίσκους, τέσσερις live δίσκους (όλους μετά το 1990), καθώς και έξι single και EP's. Σημείο αναφοράς στη μπάντα, ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Kevin Heybourne, ο μοναδικός από το αρχικό σχήμα που συνεχίζει ακόμα και, στην ουσία, ο άνθρωπος που "κινούσε" ανέκαθεν τα νήματα στο συγκρότημα. Η επιλογή μας, από τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος Angel Witch (198ο, Bronze Records), το ομότιτλο κομμάτι. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούργιοι! Enjoy!

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...28/9/2012

Μετά την ιστορική φόρτιση των τελευταίων δύο ημερών, καιρός να επιστρέψουμε στα γνώριμα μουσικά μας μονοπάτια, αν και είναι και πάλι μια χρονική συγκυρία που μας "επέβαλε" (αυτή είναι η κατάλληλη λέξη και θα καταλάβετε αμέσως το γιατί) τη σημερινή μας επιλογή. Σαν χθες, λοιπόν και συγκεκριμένα στις 27 Σεπτέμβρη του 1986 κόπηκε άδικα όσο και απροσδόκητα το νήμα της ζωής του Cliff Burton, ενός από τους πιο χαρισματικούς μουσικούς της σύγχρονης rock και metal σκηνής και μπασίστα των Metallica οι οποίοι βρίσκονταν, τότε, σε ραγδαία ανοδική τροχιά, έχοντας κυκλοφορήσει το τρίτο - και ίσως καλύτερο μέχρι τότε - album τους, το πασίγνωστο Master of Puppets. Στην περιοδεία που ακολούθησε για την προώθηση του LP και συγκεκριμένα στη Σουηδία, το λεωφορείο που μετέφερε το συγκρότημα ανατράπηκε, με αποτέλεσμα το σώμα του Cliff να εκτοξευθεί έξω και να καταπλακωθεί από το όχημα, χάνοντας έτσι τη ζωή του. Αν και οι απόψεις για τα αίτια του δυστυχήματος διίστανται - τα υπόλοιπα μέλη του γκρουπ δεν αποδέχθηκαν ποτέ την επίσημη αιτία περί ολισθηρού οδοστρώματος και έκαναν σαφείς νύξεις περί μέθης του οδηγού - η υπόθεση αυτή ουδέποτε διαλευκάνθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας. 



Η μουσική ποιότητα του Cliff Burton δεν νομίζουμε ότι αμφισβητείται από κανέναν. Μαζί με τον Steve Harris των Iron Maiden υπήρξαν ίσως οι δυο πιο "αναγνωρίσιμοι" μπασίστες της σύγχρονης metal σκηνής και, σίγουρα, διόλου τυχαία: ο "εμφανής" ρόλος του μπάσου στις ενορχηστρώσεις, που δεν περιορίζεται απλά στο "τυπικό" rythm section, αλλά έχει σημαντική συμμετοχή στη διαμόρφωση της μελωδίας και, μάλιστα, με λογική "lead" και "solo", αντίστοιχη της κιθάρας, αποτέλεσε το κεντρικό στοιχείο του μουσικού στίγματος του Burton, που οδήγησε στον να αποκαλείται από αρκετούς ως "lead bass player", ένας χαρακτηρισμός που δε θυμόμαστε να έχει αποδωθεί σε άλλον μπασίστα μέχρι τώρα.

Ως μια ελάχιστη εκδήλωση σεβασμού στη μνήμη αυτού του πολύ σημαντικού rock/metal μουσικού, επιλέξαμε σήμερα ένα από τα αγαπημένα μας τραγούδια των Metallica, της περιόδου που ο Cliff έπαιζε στη μπάντα. Από το δεύτερο, λοιπόν, δίσκο τους, το φανταστικό Ride the Lightning (1984, Megaforce Records), ας ακούσουμε το Fade to Black και ας το αφιερώσουμε στο αδικοχαμένο αυτό αστέρι, ένα από τα πολλά που "φωτίζουν" από εκεί ψηλά το μουσικό μας ουρανό. Να'ναι καλά εκεί που βρίσκεται...

Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...27/9/2012

Σε αρμονία με το ιστορικό περιεχόμενο της ημέρας (δες σε ξεχωριστή ανάρτηση), είναι και η επιλογή για το τραγούδι της. Με μια πικρή, μελωδική αναφορά στη μοίρα εκείνων που ενώ τα πρόσφεραν όλα για να είναι αυτός ο τόπος και ο λαός ελεύθεροι, αντιμετωπίστηκαν με διώξεις, εξορίες, βασανιστήρια, εξευτελισμούς, θάνατο στα αποσπάσματα από όλο αυτό που "κομψά και ευγενικά" ονομάστηκε "μετεμφυλιακό κράτος". Πικρή ειρωνεία: οι χθεσινοί συνεργάτες των κατακτητών ήταν οι "εθνικόφρονες" και οι αγωνιστές της λευτεριάς, οι διωκόμενοι για "ξένο δάκτυλο" και "κατασκοπεία"...


Τραγούδι της ημέρας, σήμερα, 71η επέτειο από την ίδρυση του ΕΑΜ, η συγκλονιστική "Δίκοπη Ζωή" σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, μουσική Θάνου Μικρούτσικου και εκτέλεση εδώ από τα Υπόγεια Ρεύματα στο δίσκο "Τους έχω βαρεθεί" (2009, Legend). Η πρώτη εκτέλεση του κομματιού, από τον Γιώργο Μεράντζα και το δίσκο Τροπάρια για Φονιάδες (1977, Lyra). Χωρίς άλλα λόγια, ακούστε το...

Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν...

...την ελληνική μας τη γενιά
και μας δείχνουν φωτεινό το δρόμο
για να φέρουμε τη λευτεριά... (από τον ύμνο του ΕΑΜ)

Σαν σήμερα, στις 27 Σεπτέμβρη του 1941, ακριβώς πριν από 71 χρόνια και στο μέσο της σκληρής φασιστικής κατοχής, ιδρύθηκε στην Αθήνα το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), από εκπροσώπους τεσσάρων κομμάτων: του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (Λευτέρης Αποστόλου), του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδας (Απόστολος Βογιατζής), της Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας (Ηλίας Τσιριμώκος) και του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδας (Χρήστος Χωμενίδης), με πρωτοβουλία του πρώτου, το οποίο υπήρξε κατά γενική ομολογία και ο βασικός οργανωτικός, αλλά και ιδεολογικός-πολιτικός στυλοβάτης του. Της ίδρυσης του ΕΑΜ είχε προηγηθεί, τον Ιούνιο του 1941, η ίδρυση του Εργατικού ΕΑΜ, από πρωτοπόρα στελέχη των εργατικών συνδικάτων που έθεταν ως σκοπό τους να συνδυαστεί η πάλη για το μεροκάματο και ενάντια στην πείνα, με την πάλη για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. 



Στο ιδρυτικό κείμενο του ΕΑΜ αναφερόταν ως σκοποί της ύπαρξής του "η απελευθέρωση του έθνους από τον ξένο ζυγό" και "η κατοχύρωση του κυριαρχικού δικαιώματος του ελληνικού λαού όπως αποφανθεί περί του τρόπου διακυβερνήσεώς του". Στο διάγγελμα-μανιφέστο προς τον ελληνικό λαό που δημοσιεύτηκε στις 10 Οκτώβρη του 1941, υπάρχει έκκληση σε κάθε έλληνα πατριώτη να ενταχθεί στις γραμμές του και να πολεμήσει τον κατακτητή. Αναφέρεται ότι "...ο αγώνας δε θα είναι εύκολος, μα το έπαθλό του αξίζει κάθε θυσία. Και το έπαθλο αυτό θα είναι μια Νέα Ελλάδα, ελεύθερη και ανεξάρτητη, κτήμα του λαού της...". Στις 28 Οκτώβρη του 1941, με πρωτοβουλία του ΕΑΜ διοργανώθηκε μαζικό συλλαλητήριο του λαού της κατεχόμενης Αθήνας, για να εορταστεί η νίκη στο Αλβανικό μέτωπο του 1940. Ακολούθησε μια περίοδος έντονης ανάπτυξης, καθώς η δράση του ΕΑΜ αναπτύχθηκε σε όλη τη χώρα, φτάνοντας να αριθμεί στις γραμμές του εκατομμύρια μέλη. Στις 16 Φεβρουαρίου 1942, με απόφαση της Κεντρικής του Επιτροπής, το ΕΑΜ ανακοίνωσε την έναρξη του ένοπλου αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας με την ίδρυση του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ), ο οποίος έφτασε να αριθμεί λίγο πριν από την αποχώρηση των ναζιστικών δυνάμεων, σχεδόν 50 χιλιάδες άνδρες. Η δράση του είναι γεμάτη από στιγμές ηρωισμού και επιτυχίες που δημιούργησαν παγκόσμια αίσθηση, όπως οι μάχες στο Γοργοπόταμο, οι μάχες στη Θεσσαλία (η περίφημη "μάχη της σοδειάς", για να μην πέσει στα χέρια των ναζί η σοδειά της χρονιάς και να υπονομευτεί ο ανεφοδιασμός των κατοχικών δυνάμεων) και πολλές άλλες. Χρυσή σελίδα στη δράση του ΕΑΜ, ήταν η παλλαϊκή κινητοποίηση με την οποία αποτράπηκε η πολιτική επιστράτευση του ελληνικού λαού, το Φλεβάρη-Μάρτη του 1943. Αποτέλεσμα της δράσης του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, ήταν η απελευθέρωση πολύ μεγάλου μέρους της χώρας και η ίδρυση δομών λαϊκής εξουσίας, λαϊκής αυτοδιοίκησης και δικαιοσύνης, η υλοποίηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων που χρόνιζαν για δεκαετίες, όπως η καθολική ψήφος των γυναικών και των νέων πάνω από τα 18. Στις εκλογές του 1944 που διοργάνωσε το ΕΑΜ στις απελευθερωμένες περιοχές, για την ανάδειξη των 202 αντιπροσώπων για το Εθνικό Συμβούλιο και την Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), όπως ονομάστηκε η λαϊκή κυβέρνηση, πήραν μέρος πάνω από 1 εκατομμύριο άτομα(!), αριθμός συγκλονιστικός για τα δεδομένα της εποχής, σε συνθήκες κατοχής και πολέμου. Εκλέχθηκαν, μάλιστα, για πρώτη φορά στη νεότερη ελληνική ιστορία και έξι γυναίκες. Η ΠΕΕΑ αυτοδιαλύθηκε το Νοέμβρη του 1944, υλοποιώντας δυστυχώς μια κατεύθυνση μονομερούς καλής θέλησης, που οδήγησε τελικά στην απόβαση των Άγγλων στον Πειραιά και στα Δεκεμβριανά του 1944. Η ίδια κατεύθυνση, παρόλα αυτά, συνεχίστηκε και το 1945, με τη Συμφωνία της Βάρκιζας, που είχε ως αντικείμενο τον αφοπλισμό των αντιστασιακών ομάδων, που όμως στην ουσία δεν εφαρμόστηκε ποτέ από την μεριά της κυβέρνησης. Επίσημα, το ΕΑΜ διαλύθηκε το 1946, καθώς στη χώρα επικρατούσε όργιο τρομοκρατίας σε βάρος των λαϊκών αγωνιστών από το επίσημο κράτος και τις παρακρατικές ομάδες που τις συγκροτούσαν κυρίως πρώην συνεργάτες των ναζί, γεγονός που οδήγησε στην έκρηξη του εμφυλίου πολέμου, 1946-1949.



Η πείρα από την ίδρυση, δράση, αλλά και διάλυση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ είναι και σήμερα πολύτιμη. Αποδεικνύει ότι όταν ένας λαός θέλει, μπορεί. Ότι κανένας τύραννος, όσο κι αν φαντάζει παντοδύναμος, δε μπορεί να αντισταθεί στο ποτάμι της οργανωμένης, μαζικής και συντονισμένης λαϊκής δράσης. Όμως, αποδεικνύει και ότι η διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού να αποφασίζει ο ίδιος το δρόμο του (που ήταν ο ένας εκ των δυο βασικών σκοπών της ίδρυσης του ΕΑΜ) απαιτεί αποφασιστικότητα, καθαρή αντίληψη για το ποιος είναι ο αντίπαλος σε όλες του τις μορφές και όχι ταλαντεύσεις και αυταπάτες. Αν την κρίσιμη στιγμή είχε επιδειχθεί στην πράξη αυτή η αποφασιστικότητα, τότε η ιστορία αυτού του τόπου θα ήταν σίγουρα πολύ διαφορετική. Προς γνώση και συμμόρφωση, όμως...

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...26/9/2012

Το σημερινό τραγούδι της ημέρας είναι, για να το πούμε κάπως "βαρύγδουπα", εμπνευσμένο από την ιστορική συγκυρία. Σαν σήμερα, στις 26 Σεπτέμβρη του 1814 ιδρύθηκε στην Οδησσό της Κριμαϊκής Χερσονήσου (σήμερα κομμάτι του ουκρανικού εδάφους) η περίφημη "Φιλική Εταιρεία", μια μυστική επαναστατική οργάνωση ελλήνων πατριωτών με σκοπό την οργάνωση του απελευθερωτικού αγώνα του ελληνικού λαού για την απαλλαγή του από την Οθωμανική κυριαρχία. Πολλά στοιχεία στη δομή και στη λειτουργία της δανείστηκε από τις αντίστοιχες την εποχή εκείνη οργανώσεις των καρμπονάρων, καθώς και το γενικότερο ιδεολογικό και πολιτικό της προσανατολισμό. Ωστόσο, από μια σειρά μελέτες θεωρείται πολύ πιθανή η εμπλοκή στη δράση της και της Τσαρικής Ρωσίας, βασισμένη στην πρόταση που έγινε στον υπουργό του τσάρου και μετέπειτα κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια για την ανάληψη της ηγεσίας της οργάνωσης, το 1816. Η οργάνωση είχε ραγδαία ανάπτυξη και έφτασε λίγα χρόνια μετά την ίδρυσή της να αριθμεί χιλιάδες μέλη. Στις παραμονές της έκρηξης της επανάστασης του Μάρτη του 1821, είχε φτάσει να αριθμεί δεκάδες χιλιάδες μέλη, μεταξύ των οποίων οι πλέον γνωστοί ηγέτες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κλπ. Σημαντική είναι η συμβολή της δράσης της Φιλικής Εταιρείας, όχι μόνο στην επανάσταση στο ελληνικό έδαφος, αλλά και στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, όπου όμως καταπνίγηκε βίαια μετά την ήττα των επαναστατών (του περίφημου "Ιερού Λόχου") στο Δραγατσάνι της Μολδοβλαχίας, τον Ιούνιο του 1821. Αυτό ήταν, ουσιαστικά και το κύκνειο άσμα της Φιλικής Εταιρείας, της οποίας το βασικό έργο, η προετοιμασία της εξέγερσης είχε τελειώσει με επιτυχία, καθώς ακόμα και παρά την τελική ήττα της εξέγερσης στη Μολδοβλαχία, είχε κερδηθεί πολύτιμος χρόνος για την ανάπτυξη του αγώνα στο κυρίως ελληνικό έδαφος. 



Αυτά για την ιστορία, την οποία δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε, ειδικά στις δύσκολες μέρες που περνάει ο λαός μας σήμερα. Τη μουσική "επένδυση" της σημερινής μέρας, ανέλαβαν - δικαιωματικά θα λέγαμε - οι πολύ καλοί Έλληνες metallers, Marauder μέσα από τον δεύτερο δίσκο τους, 1821 (2000, Megahard Records) με το επικό Cry For The Glorious Town. Πολύ καλή δουλειά, αποτελεί και σήμερα σημείο αναφοράς στην πορεία του γκρουπ με τα τραγούδια της να αποτελούν το βασικό κορμό των live sets μέχρι σήμερα. Απολαύστε το!

Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...25/9/2012

Παραμένουμε σε σκανδιναβικά μονοπάτια και στο σημερινό τραγούδι της ημέρας, αν και θα μετατοπιστούμε λιγάκι σε πιο σύνθετους μουσικούς ήχους. Ανεβαίνοντας λίγο πιο βόρεια και Ανατολικά από τη Σουηδία, στη γειτονική Φιλανδία, συναντούμε τους Amorphis, ένα από τα συγκροτήματα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της φινλανδικής death/folk metal σκηνής. Στη μακρά διαδρομή τους των 22 ετών και των 10 studio albums (σύμπτωση; έχουν ακριβώς τα ίδια χρόνια και albums με τους In Flames της προηγούμενης βδομάδας!) πειραματίστηκαν με το μελωδικό death metal στο οποίο κατά καιρούς πρόσθεταν folk, progressive, ακόμα και gothic στοιχεία, φέρνοντας μπόλικο φρέσκο αέρα και ιδέες σε μια σκηνή ιδιαίτερα "δύσκολη" και "επιρρεπή" στο φορμαλισμό και την τυποποίηση. Ανανεωμένη (και) σε πρόσωπα εκεί που χρειάστηκε και αφού κατάφερε να αφομοιώσει χωρίς κραδασμούς τις αλλαγές στο σχήμα της, η παρέα των παλιόφιλων από το Ελσίνσκι, Tomi Koivusaari (rythm guitar/death growls), Esa Holopainen (lead guitar) και Jan Rechberger (drums), πλαισιωμένη από τους "νέους" (Tomi Joutsen/vocals, Niklas Etelävuori/bass και Santeri Kallio/keyboards) συνεχίζει στο δρόμο της, πατώντας γερά σε μια "μεστή" μουσικά και στιχουργικά διαδρομή. Περιμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχειά της!


Σημερινό τραγούδι της ημέρας, από το compilation album, Magic and Mayhem - Tales from the Early Years (2010, Nuclear Blast Records), το επικό death/folk αριστούργημα My Kantele σε νέα, extended ενορχήστρωση (το original στο LP του 1996, Elegy) με φωνητικά του Joutsen και ένα πολύ ωραίο outro. Οι στίχοι είναι από το παραδοσιακό έπος της φινλανδικής μυθολογίας, Kanteletar, μια συλλογή αρχαίων folk ποιημάτων, κάτι σαν τα δικά μας Ομηρικά έπη ή τα τραγούδια των μεσαιωνικών βάρδων. Είμαστε σίγουροι ότι θα το απολαύσετε!