Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν...

...την ελληνική μας τη γενιά
και μας δείχνουν φωτεινό το δρόμο
για να φέρουμε τη λευτεριά... (από τον ύμνο του ΕΑΜ)

Σαν σήμερα, στις 27 Σεπτέμβρη του 1941, ακριβώς πριν από 71 χρόνια και στο μέσο της σκληρής φασιστικής κατοχής, ιδρύθηκε στην Αθήνα το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), από εκπροσώπους τεσσάρων κομμάτων: του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (Λευτέρης Αποστόλου), του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδας (Απόστολος Βογιατζής), της Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας (Ηλίας Τσιριμώκος) και του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδας (Χρήστος Χωμενίδης), με πρωτοβουλία του πρώτου, το οποίο υπήρξε κατά γενική ομολογία και ο βασικός οργανωτικός, αλλά και ιδεολογικός-πολιτικός στυλοβάτης του. Της ίδρυσης του ΕΑΜ είχε προηγηθεί, τον Ιούνιο του 1941, η ίδρυση του Εργατικού ΕΑΜ, από πρωτοπόρα στελέχη των εργατικών συνδικάτων που έθεταν ως σκοπό τους να συνδυαστεί η πάλη για το μεροκάματο και ενάντια στην πείνα, με την πάλη για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. 



Στο ιδρυτικό κείμενο του ΕΑΜ αναφερόταν ως σκοποί της ύπαρξής του "η απελευθέρωση του έθνους από τον ξένο ζυγό" και "η κατοχύρωση του κυριαρχικού δικαιώματος του ελληνικού λαού όπως αποφανθεί περί του τρόπου διακυβερνήσεώς του". Στο διάγγελμα-μανιφέστο προς τον ελληνικό λαό που δημοσιεύτηκε στις 10 Οκτώβρη του 1941, υπάρχει έκκληση σε κάθε έλληνα πατριώτη να ενταχθεί στις γραμμές του και να πολεμήσει τον κατακτητή. Αναφέρεται ότι "...ο αγώνας δε θα είναι εύκολος, μα το έπαθλό του αξίζει κάθε θυσία. Και το έπαθλο αυτό θα είναι μια Νέα Ελλάδα, ελεύθερη και ανεξάρτητη, κτήμα του λαού της...". Στις 28 Οκτώβρη του 1941, με πρωτοβουλία του ΕΑΜ διοργανώθηκε μαζικό συλλαλητήριο του λαού της κατεχόμενης Αθήνας, για να εορταστεί η νίκη στο Αλβανικό μέτωπο του 1940. Ακολούθησε μια περίοδος έντονης ανάπτυξης, καθώς η δράση του ΕΑΜ αναπτύχθηκε σε όλη τη χώρα, φτάνοντας να αριθμεί στις γραμμές του εκατομμύρια μέλη. Στις 16 Φεβρουαρίου 1942, με απόφαση της Κεντρικής του Επιτροπής, το ΕΑΜ ανακοίνωσε την έναρξη του ένοπλου αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας με την ίδρυση του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ), ο οποίος έφτασε να αριθμεί λίγο πριν από την αποχώρηση των ναζιστικών δυνάμεων, σχεδόν 50 χιλιάδες άνδρες. Η δράση του είναι γεμάτη από στιγμές ηρωισμού και επιτυχίες που δημιούργησαν παγκόσμια αίσθηση, όπως οι μάχες στο Γοργοπόταμο, οι μάχες στη Θεσσαλία (η περίφημη "μάχη της σοδειάς", για να μην πέσει στα χέρια των ναζί η σοδειά της χρονιάς και να υπονομευτεί ο ανεφοδιασμός των κατοχικών δυνάμεων) και πολλές άλλες. Χρυσή σελίδα στη δράση του ΕΑΜ, ήταν η παλλαϊκή κινητοποίηση με την οποία αποτράπηκε η πολιτική επιστράτευση του ελληνικού λαού, το Φλεβάρη-Μάρτη του 1943. Αποτέλεσμα της δράσης του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, ήταν η απελευθέρωση πολύ μεγάλου μέρους της χώρας και η ίδρυση δομών λαϊκής εξουσίας, λαϊκής αυτοδιοίκησης και δικαιοσύνης, η υλοποίηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων που χρόνιζαν για δεκαετίες, όπως η καθολική ψήφος των γυναικών και των νέων πάνω από τα 18. Στις εκλογές του 1944 που διοργάνωσε το ΕΑΜ στις απελευθερωμένες περιοχές, για την ανάδειξη των 202 αντιπροσώπων για το Εθνικό Συμβούλιο και την Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), όπως ονομάστηκε η λαϊκή κυβέρνηση, πήραν μέρος πάνω από 1 εκατομμύριο άτομα(!), αριθμός συγκλονιστικός για τα δεδομένα της εποχής, σε συνθήκες κατοχής και πολέμου. Εκλέχθηκαν, μάλιστα, για πρώτη φορά στη νεότερη ελληνική ιστορία και έξι γυναίκες. Η ΠΕΕΑ αυτοδιαλύθηκε το Νοέμβρη του 1944, υλοποιώντας δυστυχώς μια κατεύθυνση μονομερούς καλής θέλησης, που οδήγησε τελικά στην απόβαση των Άγγλων στον Πειραιά και στα Δεκεμβριανά του 1944. Η ίδια κατεύθυνση, παρόλα αυτά, συνεχίστηκε και το 1945, με τη Συμφωνία της Βάρκιζας, που είχε ως αντικείμενο τον αφοπλισμό των αντιστασιακών ομάδων, που όμως στην ουσία δεν εφαρμόστηκε ποτέ από την μεριά της κυβέρνησης. Επίσημα, το ΕΑΜ διαλύθηκε το 1946, καθώς στη χώρα επικρατούσε όργιο τρομοκρατίας σε βάρος των λαϊκών αγωνιστών από το επίσημο κράτος και τις παρακρατικές ομάδες που τις συγκροτούσαν κυρίως πρώην συνεργάτες των ναζί, γεγονός που οδήγησε στην έκρηξη του εμφυλίου πολέμου, 1946-1949.



Η πείρα από την ίδρυση, δράση, αλλά και διάλυση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ είναι και σήμερα πολύτιμη. Αποδεικνύει ότι όταν ένας λαός θέλει, μπορεί. Ότι κανένας τύραννος, όσο κι αν φαντάζει παντοδύναμος, δε μπορεί να αντισταθεί στο ποτάμι της οργανωμένης, μαζικής και συντονισμένης λαϊκής δράσης. Όμως, αποδεικνύει και ότι η διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού να αποφασίζει ο ίδιος το δρόμο του (που ήταν ο ένας εκ των δυο βασικών σκοπών της ίδρυσης του ΕΑΜ) απαιτεί αποφασιστικότητα, καθαρή αντίληψη για το ποιος είναι ο αντίπαλος σε όλες του τις μορφές και όχι ταλαντεύσεις και αυταπάτες. Αν την κρίσιμη στιγμή είχε επιδειχθεί στην πράξη αυτή η αποφασιστικότητα, τότε η ιστορία αυτού του τόπου θα ήταν σίγουρα πολύ διαφορετική. Προς γνώση και συμμόρφωση, όμως...

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...26/9/2012

Το σημερινό τραγούδι της ημέρας είναι, για να το πούμε κάπως "βαρύγδουπα", εμπνευσμένο από την ιστορική συγκυρία. Σαν σήμερα, στις 26 Σεπτέμβρη του 1814 ιδρύθηκε στην Οδησσό της Κριμαϊκής Χερσονήσου (σήμερα κομμάτι του ουκρανικού εδάφους) η περίφημη "Φιλική Εταιρεία", μια μυστική επαναστατική οργάνωση ελλήνων πατριωτών με σκοπό την οργάνωση του απελευθερωτικού αγώνα του ελληνικού λαού για την απαλλαγή του από την Οθωμανική κυριαρχία. Πολλά στοιχεία στη δομή και στη λειτουργία της δανείστηκε από τις αντίστοιχες την εποχή εκείνη οργανώσεις των καρμπονάρων, καθώς και το γενικότερο ιδεολογικό και πολιτικό της προσανατολισμό. Ωστόσο, από μια σειρά μελέτες θεωρείται πολύ πιθανή η εμπλοκή στη δράση της και της Τσαρικής Ρωσίας, βασισμένη στην πρόταση που έγινε στον υπουργό του τσάρου και μετέπειτα κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια για την ανάληψη της ηγεσίας της οργάνωσης, το 1816. Η οργάνωση είχε ραγδαία ανάπτυξη και έφτασε λίγα χρόνια μετά την ίδρυσή της να αριθμεί χιλιάδες μέλη. Στις παραμονές της έκρηξης της επανάστασης του Μάρτη του 1821, είχε φτάσει να αριθμεί δεκάδες χιλιάδες μέλη, μεταξύ των οποίων οι πλέον γνωστοί ηγέτες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κλπ. Σημαντική είναι η συμβολή της δράσης της Φιλικής Εταιρείας, όχι μόνο στην επανάσταση στο ελληνικό έδαφος, αλλά και στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, όπου όμως καταπνίγηκε βίαια μετά την ήττα των επαναστατών (του περίφημου "Ιερού Λόχου") στο Δραγατσάνι της Μολδοβλαχίας, τον Ιούνιο του 1821. Αυτό ήταν, ουσιαστικά και το κύκνειο άσμα της Φιλικής Εταιρείας, της οποίας το βασικό έργο, η προετοιμασία της εξέγερσης είχε τελειώσει με επιτυχία, καθώς ακόμα και παρά την τελική ήττα της εξέγερσης στη Μολδοβλαχία, είχε κερδηθεί πολύτιμος χρόνος για την ανάπτυξη του αγώνα στο κυρίως ελληνικό έδαφος. 



Αυτά για την ιστορία, την οποία δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε, ειδικά στις δύσκολες μέρες που περνάει ο λαός μας σήμερα. Τη μουσική "επένδυση" της σημερινής μέρας, ανέλαβαν - δικαιωματικά θα λέγαμε - οι πολύ καλοί Έλληνες metallers, Marauder μέσα από τον δεύτερο δίσκο τους, 1821 (2000, Megahard Records) με το επικό Cry For The Glorious Town. Πολύ καλή δουλειά, αποτελεί και σήμερα σημείο αναφοράς στην πορεία του γκρουπ με τα τραγούδια της να αποτελούν το βασικό κορμό των live sets μέχρι σήμερα. Απολαύστε το!

Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...25/9/2012

Παραμένουμε σε σκανδιναβικά μονοπάτια και στο σημερινό τραγούδι της ημέρας, αν και θα μετατοπιστούμε λιγάκι σε πιο σύνθετους μουσικούς ήχους. Ανεβαίνοντας λίγο πιο βόρεια και Ανατολικά από τη Σουηδία, στη γειτονική Φιλανδία, συναντούμε τους Amorphis, ένα από τα συγκροτήματα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της φινλανδικής death/folk metal σκηνής. Στη μακρά διαδρομή τους των 22 ετών και των 10 studio albums (σύμπτωση; έχουν ακριβώς τα ίδια χρόνια και albums με τους In Flames της προηγούμενης βδομάδας!) πειραματίστηκαν με το μελωδικό death metal στο οποίο κατά καιρούς πρόσθεταν folk, progressive, ακόμα και gothic στοιχεία, φέρνοντας μπόλικο φρέσκο αέρα και ιδέες σε μια σκηνή ιδιαίτερα "δύσκολη" και "επιρρεπή" στο φορμαλισμό και την τυποποίηση. Ανανεωμένη (και) σε πρόσωπα εκεί που χρειάστηκε και αφού κατάφερε να αφομοιώσει χωρίς κραδασμούς τις αλλαγές στο σχήμα της, η παρέα των παλιόφιλων από το Ελσίνσκι, Tomi Koivusaari (rythm guitar/death growls), Esa Holopainen (lead guitar) και Jan Rechberger (drums), πλαισιωμένη από τους "νέους" (Tomi Joutsen/vocals, Niklas Etelävuori/bass και Santeri Kallio/keyboards) συνεχίζει στο δρόμο της, πατώντας γερά σε μια "μεστή" μουσικά και στιχουργικά διαδρομή. Περιμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχειά της!


Σημερινό τραγούδι της ημέρας, από το compilation album, Magic and Mayhem - Tales from the Early Years (2010, Nuclear Blast Records), το επικό death/folk αριστούργημα My Kantele σε νέα, extended ενορχήστρωση (το original στο LP του 1996, Elegy) με φωνητικά του Joutsen και ένα πολύ ωραίο outro. Οι στίχοι είναι από το παραδοσιακό έπος της φινλανδικής μυθολογίας, Kanteletar, μια συλλογή αρχαίων folk ποιημάτων, κάτι σαν τα δικά μας Ομηρικά έπη ή τα τραγούδια των μεσαιωνικών βάρδων. Είμαστε σίγουροι ότι θα το απολαύσετε!

Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...24/9/2012

Τι λείπει μέχρι τώρα από τις επιλογές μας στο πλαίσιο του "θεσμού" του τραγουδιού της ημέρας; μα φυσικά, η παραμικρή αναφορά στο σημαντικό - για πολλούς και κάτι περισσότερο - χώρο του death/black metal. Δε θα μπορούσε αυτή η έλλειψη να μένει για καιρό χωρίς να αντιμετωπίζεται. Και ιδού, σήμερα, η πρώτη απάντηση: έρχεται από τη Σουηδία, μια χώρα με ξεχωριστή παράδοση στο συγκεκριμένο ήχο και, μάλιστα, από μια από τις μπάντες-σημεία αναφοράς για το είδος. Φυσικά, μιλάμε για τους In Flames, ένα γκρουπ που - τουλάχιστον στις πρώτες του δισκογραφικές δουλειές - "σημάδεψε" την ευρωπαϊκή melodic death metal σκηνή, θα μπορούσε μάλιστα να χαρακτηριστεί και ως ο κατεξοχήν εκπρόσωπος αυτού του ήχου. Σήμερα, μετά από 22 χρόνια παρουσίας, 10 studio albums και χωρίς κανένα(!) από τα τρία ιδρυτικά του μέλη (Jesper Strömblad/κιθάρα, keyboards, Glenn Ljungström/κιθάρα, Johann Larsson/μπάσο) πια στη σύνθεσή του, το συγκρότημα εξακολουθεί να είναι ενεργό και με σημαντική απήχηση στο κοινό του extreme metal, έχοντας σταδιακά μεταστρέψει το ύφος του από το "παραδοσιακό", μελωδικό death των πρώτων albums σε πιο "σκληρά" metalcore μονοπάτια "αμερικανογενούς" καταγωγής. Μέχρι τώρα, αυτή η διαδρομή όχι μόνο δεν τους οδήγησε σε απομόνωση, αλλά αντίθετα διεύρυνε το μουσικό τους κοινό. Βέβαια, ο καθένας διατηρεί την άποψή του κατά πόσο η στροφή αυτή ήταν προς το καλύτερο, αλλά εδώ όλες οι γνώμες είναι, φυσικά, σεβαστές. Η δική μας, πάντως, είναι ότι παλιά μας τα λέγανε καλύτερα...


Σημερινό, λοιπόν, τραγούδι της ημέρας, από το δεύτερο δίσκο των In Flames, το πολύ καλό The Jester Race (1996, Nuclear Blast Records), θα είναι το December Flower. Όλα τα λεφτά, το σόλο κιθάρα του Jesper Strömblad στο μέσο του κομματιού! Enjoy!

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...23/9/2012

Το τραγούδι της χθεσινής ημέρας μας έδωσε, κατά κάποιον τρόπο, την ιδέα και για το σημερινό. Πρόθεσή μας ήταν να παραμείνουμε και σήμερα στον βρετανικό ήχο. Αλλά, όχι βρε παιδί μου και τόσο κλασσικό στυλ πια! Αν στο παιχνίδι, λοιπόν, συνδυαστούν τα κριτήρια της ύπαρξης πολύ καλών μουσικών, της έμπνευσης - όχι γενικά κι αφηρημένα αλλά σε σύγκριση με την εποχή της - και της μουσικής, στιχουργικής και γενικά εκφραστικής πρωτοτυπίας και αυτής της αίσθησης της vintage "αυθεντικότητας" που χαρακτηρίζει - όταν τις ακούς σήμερα - τις βρετανικές μπάντες εκείνης της εποχής (κατά κύριο λόγο, όχι φυσικά κατ'αποκλειστικότητα), δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές: μια από τις ελάχιστες, είναι οι Saracen που είναι και το γκρουπ που θα μας "προμηθεύσει" το σημερινό τραγούδι της ημέρας. 


Συγκρότημα με πολλά χρόνια στο μουσικό "κουρμπέτι", από τα ελάχιστα του είδους που παραμένουν ζωντανά στ'αλήθεια, δια της πραγματικής μουσικής τους παραγωγής και όχι δια της γνωστής μεθόδου του "κάνω-ένα-reunion-και-μια-δυο-περιοδείες-για-να-τα-αρπάξω". Οι Saracen ιδρύθηκαν το 1976, 36 χρόνια πριν, στο Matlock του Derbyshire στην Αγγλία, χρειάστηκαν όμως πέντε ολόκληρα χρόνια μέχρι να βγει προς τα έξω η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά, το 1981 με τον τίτλο Heroes, Saints & Fools, ταράζοντας τα "νερά" στο heavy prog/metal μουσικό στερέωμα. "Σπάζοντας" τις καθιερωμένες φόρμες του NWOBHM, οι Saracen "τόλμησαν" να παίξουν ένα εμπνευσμένο μείγμα από classic heavy metal, progressive rock, με συμφωνικά και θεατρικά στοιχεία ενσωματωμένα αρμονικά στο όλο σύνολο. Η μουσική πρόταση των Saracen, δυστυχώς, δεν έτυχε της προβολής που άξιζε και δικαιούνταν (κατά την άποψή μας) κι έτσι, μετά το δεύτερο δίσκο τους (1984, Change Of Heart) ακολούθησε ένα παρατεταμένο διάστημα "σιωπής" μέχρι το 2003, οπότε επανασυγκροτούνται με δύο μέλη από το original line-up (τον χαρισματικό frontman, Steve Bettney και τον κιθαρίστα και εκ των βασικών συνθετών, Rob Bendelow) και κυκλοφορούν το full length LP "Red Sky" με επανεκδόσεις παλιών και αρκετά καινούργια κομμάτια. Από τότε, συνεχίζουν κανονικά και έχουν βγάλει άλλους δύο δίσκους, ο τελευταίος μάλιστα το 2011, με αρκετά θετικές κριτικές.

Από το δεύτερο δίσκο των Saracen, το Change Of Heart του 1984 (Neat Records) επιλέξαμε για τραγούδι της ημέρας την πολύ όμορφη μπαλάντα A Face in the Crowd. Το τραγούδι κυκλοφόρησε (σε μια λίγο διαφορετική εκτέλεση) και ως B-side στο single "We Have Arrived", επίσης του 1984. Μια από τις πιο δυνατές και αισθαντικές στιγμές του βρετανικού heavy metal, ειδικά την περίοδο εκείνη. Απολαύστε την... 

Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας ...22/9/2012

Αναδρομικά και με καθυστέρηση (σαν τις φοροεπιθέσεις που μας τυραννούν τόσον καιρό) και η σημερινή ανάρτηση. Επιστρέφουμε σε έναν πιο κλασσικό "βρετανικό" ήχο, πιο straight forward θα λέγαμε, με ένα συγκρότημα που αν και δεν ανήκει στο "νέο κύμα του βρετανικού χέβυ μέταλ", το γνωστό NWOBHM των αρχών της δεκαετίας του '80, αλλά ξεκίνησε σχεδόν με μια δεκαετία καθυστέρηση τη μουσική του διαδρομή, εντούτοις μουσικά, τεχνοτροπικά και στιχουργικά θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια δεκαετία παλιότερο - με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει, καλό ή κακό. Το group που θα μας απασχολήσει σήμερα είναι οι Stairway, μια μπάντα που σχηματίστηκε το 1991 στο Warwickshire της Αγγλίας από άγνωστους ως τότε μουσικούς: τους Graeme Leslie και Peter Jennens στην κιθάρα και τα φωνητικά, Robert Jennens στο μπάσο και στα δεύτερα φωνητικά και Andrew Edwards στα τύμπανα. Το 1993 κυκλοφόρησε το πρώτο τους full lenght LP, με τίτλο No rest, No mercy και από τότε ακολούθησαν άλλα τέσσερα, με πιο πρόσφατο το Interregnum του 2010, ενώ ενδιάμεσα κυκλοφόρησαν κι ένα single (2006, No  Mercy). Για το μουσικό τους στίγμα τα είπαμε πιο πάνω, στιχουργικά κινούνται στο χώρο του White (ή christian) metal, με θεματολογία εμπνευσμένη από θρησκευτικά, κυρίως, θέματα (κάτι σαν "βρετανούς Stryper", θα έλεγε κανένας). "Σφιχτοδεμένο" γκρουπ, χωρίς τίποτε το εξαιρετικό ή πρωτότυπο στον ήχο του, αλλά με καλές παραγωγές γενικά, αξιοπρεπή φωνητικά και riffs, γενικώς ό,τι πρέπει για τους "πιστούς" της παλιάς, καλής αγγλικής σχολής...


Από τον πρώτο τους δίσκο του 1991, λοιπόν, θα ακούσουμε ένα ενδεικτικό του ύφους και της "γραμμής" του γκρουπ, την "πάρε-να-'χεις" ροκιά με τίτλο Black Be The Night. Horns up, mates!

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

Το τραγούδι της ημέρας... 21/9/2012

Επειδή έχουμε κατά καιρούς προλογίσει διάφορα - γνωστά και άγνωστα - κομμάτια, τα οποία έχουμε επιλέξει ως τραγούδια της ημέρας, έρχονται και κάποιες στιγμές που οι πρόλογοι είναι απλώς περιττοί. Όταν μιλάμε, όχι απλά για μια μεγάλη - από τις πιο σημαντικές ίσως - metal μπάντα, αλλά και για ένα από τα πιο αγαπημένα μας τραγούδια, όλων των εποχών, τα λόγια περιττεύουν...


Είναι βέβαια οι WASP, από το "The Crimson Idol" του 1992, στην ανατριχιαστική μπαλάντα-αριστούργημα-κορυφαία στιγμή του δίσκου κλπ. κλπ., "The Idol". Απλά ακούμε και νιώθουμε...