Ναι, είναι αλήθεια! Για μερικές μέρες, ο MUSIC FOR REBELS WEB RADIO θα μείνει "σιωπηλός", για να μπορέσουμε εμείς οι συντελεστές του να κάνουμε κανένα μπανάκι σαν άνθρωποι και να ανασυγκροτηθούμε όσο και όπως μπορούμε. Ο σταθμός θα παραμείνει εκτός λειτουργίας από σήμερα, 12/8/2012 και ώρα 15:30 μέχρι και τις 16/8/2012 το απόγευμα. Ευχόμαστε σε όλους καλά μπάνια, καλές διακοπές και να μας έρθετε πίσω με "γεμάτες μπαταρίες" και πολλή, μα πάρα πολλή όρεξη για καλή μουσική! Νά'στε όλοι καλά!
Κυριακή 12 Αυγούστου 2012
Σάββατο 11 Αυγούστου 2012
Το τραγούδι της ημέρας ...11/8/2012
Μελαγχολικός ο καιρός αυτό το απόγευμα. Πρώτη αυγουστιάτικη βροχή και "μύρισε" ο καιρός εκεί έξω. Μιας και η διάθεσή μου είναι ασορτί, το τραγούδι της ημέρας μου ήρθε αυθόρμητα στη μνήμη. Κι από εκεί, στις οθόνες σας...
Σε αρχική εκτέλεσε Peter Green, αυτό το υπέροχο μπλουζ από την αξεπέραστη κιθάρα του Gary Moore. Μας λείπει. Όσο και κάποιοι άλλοι, πιο κοντά μας...
Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012
"Προφήτες" του ολέθρου και της ανοησίας - Ως πότε;
Αντιγράφω από την ειδησεογραφία της ημέρας: "Πάνω από 70 είναι τα μέλη της μουσουλμανικής αίρεσης που ζούσαν σε ένα
υπόγειο καταφύγιο στο Καζάν χωρίς θέρμανση, ηλεκτρισμό, εξαερισμό, ούτε φυσικό
φως, όπως ανακαλύφθηκε μετά από έφοδο που πραγματοποίησε η αστυνομία που
ερευνούσε διάφορες επιθέσεις κατά μουσουλμάνων θρησκευτικών αξιωματούχων στο
Ταταρστάν. [...] Συνολικά 27 παιδιά ηλικίας 1 έως 17 ετών βρέθηκαν από τους αστυνομικούς,
πολλά από τα οποία γεννήθηκαν στις υπόγειες σήραγγες χωρίς πρόσβαση στην
παιδεία, την υγεία, ενώ πολλά απ' αυτά δεν είχαν δει το φως της ημέρας, καθώς
κρατούνταν για πάνω από μια δεκαετία.
Οι υπόγειες σήραγγες βρίσκονται κάτω από του σπίτι του αυτοαποκαλούμενου μουσουλμάνου «προφήτη» 83χρονου Φαϊζρακχάμ Σατάροφ. [...] Την Τετάρτη ανακοινώθηκε πως τέσσερα μέλη της μουσουλμανικής αίρεσης κατηγορούνται για βαναυσότητα κατά των παιδιών. [...]"
Η θρησκευτική μισαλλοδοξία και ο ακραίος θρησκευτικός φανατισμός δεν είναι, φυσικά, ένα καινούργιο φαινόμενο. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ιστορική διάστασή του (βλέπε "Ιερά Εξέταση", ανθρωποθυσίες παλιότερα κλπ.), αλλά και στην καθημερινότητα της εποχής μας. Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τη φρικιαστική αναπαραγωγή σε video στο διαδίκτυο της εν ψυχρώ εκτέλεσης μιας ανυπεράσπιστης γυναίκας από φανατικούς Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, για το "αδίκημα" της ...μοιχείας. Και να φανταστεί κανείς ότι τους εν λόγω δολοφόνους όπως (δικαίως) τους αποκαλούν οι σημερινοί "εχθροί" τους (υποτίθεται), δηλαδή οι ΗΠΑ, ήταν αυτοί οι ίδιοι που τους στήριξαν πλουσιοπάροχα για να αποσταθεροποιηθεί το φιλοσοβιετικό καθεστώς που είχε δώσει για πρώτη φορά πλήρη πολιτικά δικαιώματα στις γυναίκες, είχα καταργήσει τη μπούργκα δια νόμου και έδινε τη μάχη της γενικής εκπαίδευσης των γυναικών. Για να μην προσθέσω εδώ και την αφειδή στήριξη εκ μέρους ΗΠΑ, ΕΕ και λοιπών "πολιτισμένων" χωρών, των ακραίων ισλαμιστών που "επαναστάτησαν" στη Λιβύη, στη Συρία κατά των "ανεπιθύμητων" για τις "πολιτισμένες" αυτές ληστοσυμμορίες, κυβερνήσεων των χωρών αυτών.
Δε θα σταθώ στο προφανές, το από κάθε άποψη απαράδεκτο δηλαδή τέτοιων φαινομένων, αυτό μπορεί να το καταλάβει ο κάθε πολιτισμένος άνθρωπος. Το ζήτημα, όμως, έχει και μια σειρά ιδιαίτερα ανησυχητικές πλευρές, λιγότερο ίσως ορατές: πρώτον, το γεγονός ότι επανακάμπτει στο λεγόμενο "πολιτισμένο κόσμο", έστω και με πιο "αθώες" μορφές, όπως της θρησκευτικής "απατεωνιάς" σε στυλ "νερό του Καματερού". Αυτό που πριν 2-3 δεκαετίες είχε πια γίνει ανέκδοτο και γελούσε μαζί του ο καθένας, σήμερα επιστρέφει ως ευρύτατα διαδεδομένη άποψη. Νέες "μέρες δόξας" για κάθε λογής "θαυματοποιούς", "αγίους", "προφήτες", σέχτες, "λατρείες", αιρέσεις κλπ., παροξυσμός ανορθολογισμού και σκοταδισμού με ευρύτατη, δυστυχώς, απήχηση ακόμα και σε σημαντικά τμήματα της νέας γενιάς.
Σημεία των καιρών; Σαφή δείγματα μιας κοινωνίας σε γενικευμένη σήψη και παρακμή; Όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα. Η ανάγκη για ένα κίνημα "νέου Διαφωτισμού" που θα αντιπαλέψει τις θεοκρατικές, σκοταδιστικές πλάνες, τη μισαλλοδοξία και την καταπίεση του νου, είναι αδιαμφισβήτητη. Ένα τέτοιο κίνημα θα είναι, όμως, αποτελεσματικό μόνο αν συνδεθεί με τη γενικότερη απαίτηση για συντριβή των υλικών και πολιτικών όρων κάθε καταπίεσης - μαζί και της σκέψης. Ας μην ξεχνάμε ότι πίσω από τις φριχτές "αιρέσεις" και τα εγκλήματά τους, κρύβονται σχεδόν πάντα ισχυρότατα οικονομικά συμφέροντα. Ας μην ξεχάσουμε ότι η καταλήστευση της Αφρικής, της Ωκεανίας, της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής από τους "πολιτισμένους" κεφαλαιοκράτες, είχε ως εμπροσθοφυλακή τους κάθε λογής "ιεραπόστολους". Δε μπορεί κανείς να παλεύει ενάντια στο αποτέλεσμα χωρίς να στρέφεται κατά της αιτίας. Αλλιώς, ο δρόμος προς την κόλαση θα εξακολουθεί να στρώνεται καθημερινά από στρώματα "ροδοπέταλων" και τόνους "καλών προθέσεων"...
ΥΓ. τα βίντεο του θέματος, που "δένουν" αρμονικά με το περιεχόμενο είναι το Holy Smoke των Iron Maiden από το LP No Prayer For The Dying του 1990 και το Men In Black των Running Wild από το LP Masquerade του 1995.
Οι υπόγειες σήραγγες βρίσκονται κάτω από του σπίτι του αυτοαποκαλούμενου μουσουλμάνου «προφήτη» 83χρονου Φαϊζρακχάμ Σατάροφ. [...] Την Τετάρτη ανακοινώθηκε πως τέσσερα μέλη της μουσουλμανικής αίρεσης κατηγορούνται για βαναυσότητα κατά των παιδιών. [...]"
Η θρησκευτική μισαλλοδοξία και ο ακραίος θρησκευτικός φανατισμός δεν είναι, φυσικά, ένα καινούργιο φαινόμενο. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ιστορική διάστασή του (βλέπε "Ιερά Εξέταση", ανθρωποθυσίες παλιότερα κλπ.), αλλά και στην καθημερινότητα της εποχής μας. Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τη φρικιαστική αναπαραγωγή σε video στο διαδίκτυο της εν ψυχρώ εκτέλεσης μιας ανυπεράσπιστης γυναίκας από φανατικούς Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, για το "αδίκημα" της ...μοιχείας. Και να φανταστεί κανείς ότι τους εν λόγω δολοφόνους όπως (δικαίως) τους αποκαλούν οι σημερινοί "εχθροί" τους (υποτίθεται), δηλαδή οι ΗΠΑ, ήταν αυτοί οι ίδιοι που τους στήριξαν πλουσιοπάροχα για να αποσταθεροποιηθεί το φιλοσοβιετικό καθεστώς που είχε δώσει για πρώτη φορά πλήρη πολιτικά δικαιώματα στις γυναίκες, είχα καταργήσει τη μπούργκα δια νόμου και έδινε τη μάχη της γενικής εκπαίδευσης των γυναικών. Για να μην προσθέσω εδώ και την αφειδή στήριξη εκ μέρους ΗΠΑ, ΕΕ και λοιπών "πολιτισμένων" χωρών, των ακραίων ισλαμιστών που "επαναστάτησαν" στη Λιβύη, στη Συρία κατά των "ανεπιθύμητων" για τις "πολιτισμένες" αυτές ληστοσυμμορίες, κυβερνήσεων των χωρών αυτών.
Δε θα σταθώ στο προφανές, το από κάθε άποψη απαράδεκτο δηλαδή τέτοιων φαινομένων, αυτό μπορεί να το καταλάβει ο κάθε πολιτισμένος άνθρωπος. Το ζήτημα, όμως, έχει και μια σειρά ιδιαίτερα ανησυχητικές πλευρές, λιγότερο ίσως ορατές: πρώτον, το γεγονός ότι επανακάμπτει στο λεγόμενο "πολιτισμένο κόσμο", έστω και με πιο "αθώες" μορφές, όπως της θρησκευτικής "απατεωνιάς" σε στυλ "νερό του Καματερού". Αυτό που πριν 2-3 δεκαετίες είχε πια γίνει ανέκδοτο και γελούσε μαζί του ο καθένας, σήμερα επιστρέφει ως ευρύτατα διαδεδομένη άποψη. Νέες "μέρες δόξας" για κάθε λογής "θαυματοποιούς", "αγίους", "προφήτες", σέχτες, "λατρείες", αιρέσεις κλπ., παροξυσμός ανορθολογισμού και σκοταδισμού με ευρύτατη, δυστυχώς, απήχηση ακόμα και σε σημαντικά τμήματα της νέας γενιάς.
Σημεία των καιρών; Σαφή δείγματα μιας κοινωνίας σε γενικευμένη σήψη και παρακμή; Όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα. Η ανάγκη για ένα κίνημα "νέου Διαφωτισμού" που θα αντιπαλέψει τις θεοκρατικές, σκοταδιστικές πλάνες, τη μισαλλοδοξία και την καταπίεση του νου, είναι αδιαμφισβήτητη. Ένα τέτοιο κίνημα θα είναι, όμως, αποτελεσματικό μόνο αν συνδεθεί με τη γενικότερη απαίτηση για συντριβή των υλικών και πολιτικών όρων κάθε καταπίεσης - μαζί και της σκέψης. Ας μην ξεχνάμε ότι πίσω από τις φριχτές "αιρέσεις" και τα εγκλήματά τους, κρύβονται σχεδόν πάντα ισχυρότατα οικονομικά συμφέροντα. Ας μην ξεχάσουμε ότι η καταλήστευση της Αφρικής, της Ωκεανίας, της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής από τους "πολιτισμένους" κεφαλαιοκράτες, είχε ως εμπροσθοφυλακή τους κάθε λογής "ιεραπόστολους". Δε μπορεί κανείς να παλεύει ενάντια στο αποτέλεσμα χωρίς να στρέφεται κατά της αιτίας. Αλλιώς, ο δρόμος προς την κόλαση θα εξακολουθεί να στρώνεται καθημερινά από στρώματα "ροδοπέταλων" και τόνους "καλών προθέσεων"...
ΥΓ. τα βίντεο του θέματος, που "δένουν" αρμονικά με το περιεχόμενο είναι το Holy Smoke των Iron Maiden από το LP No Prayer For The Dying του 1990 και το Men In Black των Running Wild από το LP Masquerade του 1995.
Πέμπτη 9 Αυγούστου 2012
Το τραγούδι της ημέρας ...9/8/2012
...Cause the feelings come and go
And you never really know
If the feeling's ever real
So you got to have a heart of steel...
Για την ιστορία, το Heart of Steel, έρχεται από τον εκπληκτικό πρώτο δίσκο των Crimson Glory με τον ομώνυμο τίτλο (το όνομα του γκρουπ, δηλαδή) και το 1986. Τους εκπληκτικούς στίχους του τραγουδιού μπορεί κανείς να τους βρει εδώ. Καλή απόλαυση!
Τρίτη 7 Αυγούστου 2012
Το τραγούδι της ημέρας ...7/8/2012
Χωρίς διάθεση σχολιασμού της επικαιρότητας, το σημερινό τραγούδι της ημέρας, αφιερωμένο στη χαρά της μουσικής και μόνο. Από τα πολύ αγαπημένα μου ακούσματα, πολύ μελωδικό και δυνατό γκρουπ οι Praying Mantis (βετεράνοι του NWOBHM από τα τέλη των 70'ς και με πολλά σκαμπανεβάσματα στην πορεία τους) και από ένα από τα πιο καλά LP τους, το Forever In Time του 1998, διάλεξα το πολύ όμορφο Blood of an Angel για να ανοίξουμε μουσικά τη μέρα που έρχεται. Enjoy!
Κυριακή 5 Αυγούστου 2012
Το τραγούδι της ημέρας ...5/8/2012
"Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον
Δε θα πεθάνει μόνος - τσάκισέ τον"
Κανονικά, το σημερινό τραγούδι της ημέρας έπρεπε να είναι ...χθεσινό. Χθες, λοιπόν, 4 Αυγούστου, ήταν η "επέτειος" της εγκαθίδρυσης του φασιστικού καθεστώτος Μεταξά, στη χώρα. Θλιβερή επέτειος για μια χώρα που επαίρεται ότι είναι η "μητέρα της δημοκρατίας", αλλά τα γεγονότα είναι "πεισματάρικα πράγματα", σύμφωνα με μια παλιά αγγλική έκφραση και ό,τι γίνεται δεν ξεγράφεται. Το χειρότερο είναι ότι η εγκαθίδρυση της φασιστικής δικτατορίας στη χώρα έγινε - ακριβώς όπως και στη Γερμανία και στην Ιταλία - όχι με πραξικόπημα, αλλά με τις ευλογίες της Βουλής, των "επίσημων" πολιτικών δυνάμεων και του παλατιού. Είναι κι αυτό ένα μικρό δείγμα του πόσο θολή είναι η διάκριση "δημοκρατίας" και "δικτατορίας" στο πλαίσιο της κοινωνίας του κεφαλαίου...
Αξίζει κανείς να αφιερώσει λίγο χρόνο για να διαβάσει το χρονικό των γεγονότων που οδήγησαν στην εγκαθίδρυση της φασιστικής μεταξικής δικτατορίας. Και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Άλλωστε, στις μέρες μας, μέρες μιας μόνο κατ'όνομα "δημοκρατίας", τα συμπεράσματα αυτά είναι εξαιρετικά επίκαιρα...
Το τραγούδι "Ο Φασισμός" σε στίχους Φώντα Λάδη, μουσική Θάνου Μικρούτσικου από το δίσκο "Τα τραγούδια της Λευτεριάς" (LYRA, 1978) και ερμηνεία από την αξέχαστη φωνή της Μαρίας Δημητριάδη, συμπυκνώνει με τον πιο γλαφυρό, αισθητικά και ουσιαστικά, τρόπο τα συμπεράσματα αυτά. Αξίζει να το ακούσετε...
Δε θα πεθάνει μόνος - τσάκισέ τον"
Κανονικά, το σημερινό τραγούδι της ημέρας έπρεπε να είναι ...χθεσινό. Χθες, λοιπόν, 4 Αυγούστου, ήταν η "επέτειος" της εγκαθίδρυσης του φασιστικού καθεστώτος Μεταξά, στη χώρα. Θλιβερή επέτειος για μια χώρα που επαίρεται ότι είναι η "μητέρα της δημοκρατίας", αλλά τα γεγονότα είναι "πεισματάρικα πράγματα", σύμφωνα με μια παλιά αγγλική έκφραση και ό,τι γίνεται δεν ξεγράφεται. Το χειρότερο είναι ότι η εγκαθίδρυση της φασιστικής δικτατορίας στη χώρα έγινε - ακριβώς όπως και στη Γερμανία και στην Ιταλία - όχι με πραξικόπημα, αλλά με τις ευλογίες της Βουλής, των "επίσημων" πολιτικών δυνάμεων και του παλατιού. Είναι κι αυτό ένα μικρό δείγμα του πόσο θολή είναι η διάκριση "δημοκρατίας" και "δικτατορίας" στο πλαίσιο της κοινωνίας του κεφαλαίου...
Το τραγούδι "Ο Φασισμός" σε στίχους Φώντα Λάδη, μουσική Θάνου Μικρούτσικου από το δίσκο "Τα τραγούδια της Λευτεριάς" (LYRA, 1978) και ερμηνεία από την αξέχαστη φωνή της Μαρίας Δημητριάδη, συμπυκνώνει με τον πιο γλαφυρό, αισθητικά και ουσιαστικά, τρόπο τα συμπεράσματα αυτά. Αξίζει να το ακούσετε...
Παρασκευή 3 Αυγούστου 2012
Το τραγούδι της ημέρας ...3/8/2012
Χωρίς πολλά λόγια η σημερινή επιλογή για το τραγούδι της ημέρας. Αφιερωμένο στη μνήμη του πατέρα μου που "έφυγε" σήμερα τα ξημερώματα. Καλό ταξίδι, μπαμπά. Θα μου λείψεις...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)